About the club 
Όλα άρχισαν το 2006 όπου έχοντας τελειώσει τις υποχρεώσεις με την σχολή μου ξεκίνησα την αναζήτηση ενός αυτοκινήτου.
Πάντα ήθελα κάτι το ασυνήθιστο και το ξεχωριστό. Κάτι που να μην το βλέπεις συχνά.
Οι επιλογές όμως με αυτά τα κριτήρια ήταν πάρα πολύ περιορισμένες και συνήθως χρηματικά άπιαστες.
Εκείνο τον καιρό ο ξάδερφος μου είχε στην κατοχή του μια ασημί Barchetta η οποία λόγω της δουλειάς του (ενοικιάσεις αυτοκινήτων) δεν την πολυχρησιμοποιούσε και καθόταν περισσότερο σαν βιτρίνα στο μαγαζί παρά ως αυτοκίνητο.
Για το λόγο αυτό μπορούσα να το παίρνω βόλτα όποτε ήθελα.
Είχε την διαφορετικότητα που ζητούσα και ωραίο μάτι.
Όταν την πρωτοοδήγησα ένιωσα κάποιες διαφορές.
Σκληρός συμπλέκτης και κιβώτιο ταχυτήτων, κοφτό τιμόνι, διθέσιο, βαρύς ήχος, ωραία απόκριση στο γκάζι και...κάμπριο;;
Άνοιξα την οροφή και τότε ξετρελάθηκα. Τι άλλο μπορεί να ζητούσα από ένα αυτοκίνητο;
Άρχισα να ψάχνω στα περιοδικά για μεταχειρισμένα barchetta.
Εκτός του ότι δεν έβρισκα σχεδόν τίποτα, τα 2-3 που έβλεπα δεν μου γέμιζαν το μάτι.
Ήθελα το συγκεκριμένο! Ήταν σαν να βλέπεις μια ωραία γυναίκα να σου κλείνει το μάτι με νόημα. Με μαγνήτιζε.
Στις παρέες μιλούσα συνέχεια για αυτό σαν να ήταν ferrari.
Έβλεπα φωτογραφίες στο internet, έπαιζα με το Photoshop, είχα κολλήσει άσχημα!
Αυτό συνεχίστηκε για 2 χρόνια όπου μετά από αρκετά ταξιδάκια που έκανα μαζί της, αποφάσισα να κάνω την μεγάλη κίνηση και να κάνω πλύση εγκεφάλου τον Ξα να μου την πουλήσει.
Θα ήταν πολύ άδικο να μην έπαιρνα την συγκεκριμένη μετά από τόσα που περάσαμε.
Το έργο ήταν δύσκολο διότι και ο ίδιος ο Ξα ήταν καπως ερωτευμένος με το αυτοκίνητο αλλά στο τέλος λύγισε με την προϋπόθεση να το παίρνει για βόλτα όποτε θέλει.
Την άνοιξη του 2008 πέρασε στην κατοχή μου και από τότε δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή για την απόφαση μου.
Gousis Dimitrios